Informacje praktyczne

Polinezja Francuska to terytorium zamorskie Francji, ale NIE należy do strefy Schengen. Potrzebujesz paszportu ważnego minimum 6 miesięcy od daty planowanego powrotu. Dowód osobisty nie wystarczy — także dlatego, że lecisz przez USA lub Kanadę.

Obywatele Polski nie potrzebują wizy do Polinezji Francuskiej (pobyt do 90 dni). Uwaga na tranzyt: lecąc przez USA musisz mieć ESTA (ok. 21 USD, wyrabiana online minimum 72h przed wylotem), a przez Kanadę — eTA (7 CAD).

Szczepienia nie są obowiązkowe. Zalecane: WZW A i B oraz aktualne szczepienia podstawowe. Na wyspach występuje denga — zabierz skuteczny repelent. Woda kranowa na Tahiti i Bora Bora jest zdatna do picia, na atolach pij butelkowaną.

EKUZ działa w ograniczonym zakresie (to terytorium francuskie), ale NIE pokrywa transportu medycznego, który na odległych wyspach bywa astronomicznie drogi. Wykup polisę z wysoką sumą KL (min. 1 mln zł), obejmującą nurkowanie i sporty wodne, jeśli planujesz.

Walutą jest frank pacyficzny (XPF), sztywno powiązany z euro: 1 EUR = 119,33 XPF. Karty akceptowane w hotelach i większych sklepach; na targach, w roulotkach i pensjonatach płacisz gotówką. Wypłacaj z bankomatów na miejscu lub wymień euro.

Bezcłowo wwieziesz m.in. 200 papierosów i 2 litry wina. Surowo zakazane: świeże owoce, rośliny i produkty zwierzęce (ochrona ekosystemu). Wywóz: perły z certyfikatem bez ograniczeń, muszle i koralowce — tylko z zezwoleniem.

Roaming UE NIE obowiązuje — stawki są bardzo wysokie. Kup lokalną kartę SIM Vini lub Vodafone na lotnisku w Papeete (od ok. 3 000 XPF z pakietem danych) albo eSIM przed wylotem. Zasięg na głównych wyspach dobry, na atolach bywa słabszy.

Wi-Fi jest w większości hoteli i pensjonatów, choć bywa wolne — to jednak środek Pacyfiku. Na atolach Tuamotu łącza satelitarne (coraz częściej Starlink) działają zaskakująco dobrze. Pobierz mapy offline przed wyjazdem.